Cypr, skąpana w słońcu wyspa we wschodniej części Morza Śródziemnego, to skarbnica historii i kultury, sięgająca korzeniami starożytnych cywilizacji. Dla miłośników historii najlepszym wprowadzeniem w tę przeszłość jest Muzeum Cypryjskie (Cyprus Museum) w Nikozji, często nazywane Cypryjskim Muzeum Archeologicznym, w którym dzieje wyspy prowadzą od pierwszych neolitycznych osad aż po czasy wczesnobizantyjskie. Niezależnie od tego, czy jesteś doświadczonym archeologiem, czy ciekawym świata podróżnikiem, całą historię Cypru zobaczysz tu pod jednym dachem.

Założone w 1882 roku Muzeum Cypryjskie to najstarsze i największe muzeum archeologiczne na wyspie, prowadzone przez Departament Starożytności. Jego obecny budynek, tuż za weneckimi murami w pobliżu Bramy Pafos, zaczęto wznosić w 1908 roku ku pamięci królowej Wiktorii, gdy Cypr znajdował się pod panowaniem brytyjskim. Czternaście sal, ułożonych według epok i tematów, prowadzi od neolitu po okres wczesnobizantyjski VII wieku n.e.

Ceramika to jedna z największych mocnych stron muzeum. Sala 2 poświęcona jest wczesnej epoce brązu, mniej więcej od 2500 do 1900 roku p.n.e., a większość naczyń pochodzi z cmentarzysk w Vounous koło Bellapais, w okupowanym dystrykcie Kyrenia: to ceramika typu Red Polished o lśniącej czerwonej powierzchni i rytych liniowych wzorach. Centralnym eksponatem jest gliniany model okrągłego sanktuarium pod gołym niebem, z postaciami zgromadzonymi w środku, bykami w zagrodach i wężami na murach, pokazany obok glinianego modelu sceny orki z około 2000 roku p.n.e. Sala 3 śledzi następnie ceramikę cypryjską od środkowej epoki brązu do końca czasów rzymskich.

Sala 4 to ta, którą większość zwiedzających zapamiętuje najlepiej. Mieści terakotowe figurki wotywne z archaicznego sanktuarium w Agia Irini, ustawione tak, jak je znaleziono, wokół ołtarza: jeźdźców, rydwany, byki i centaury. Szwedzka Ekspedycja Cypryjska przebadała sanktuarium w 1929 roku, a około połowa z mniej więcej 2000 znalezionych przedmiotów znajduje się dziś w Sztokholmie. Rzeźba ciągnie się dalej w sali 5, z archaicznymi kurosami z wapienia, lwami i sfinksami znalezionymi w 1997 roku w grobowcach królewskich w Tamassos oraz marmurową Afrodytą z Soloi z I wieku p.n.e., a także w sali 6, gdzie większy od naturalnej wielkości posąg z brązu rzymskiego cesarza Septymiusza Sewera, znaleziony przypadkiem w pobliżu Kythrei w 1928 roku, jest największym posągiem z brązu, jaki kiedykolwiek odkryto na wyspie.

Sala 7 gromadzi mniejsze skarby: brązowe trójnogi i podstawy, brązowego Rogatego Boga z Enkomi, pieczęcie, monety starożytnych królestw cypryjskich oraz złotą biżuterię od środkowej epoki brązu po czasy wczesnochrześcijańskie. W sali 11 znajdują się znaleziska z grobowców królewskich w Salaminie: drewniane łoże i tron zdobione kością słoniową, brązowy kocioł otoczony głowami gryfów i sfinksów oraz okucia rydwanów z korytarzy grobowych, w których składano w ofierze konie króla, by towarzyszyły mu w życiu pozagrobowym. Sala 13 dokłada marmurowe posągi z gimnazjonu i teatru w Salaminie. Sama Salamina leży w pobliżu Famagusty, na okupowanej przez Turcję północy, więc wizyta oznacza przejście przez jeden z oficjalnych punktów przejścia z paszportem lub dowodem osobistym.

Sala 10 poświęcona jest pismu. Najstarsze pismo, jakie dotąd znaleziono na Cyprze, fragment glinianej tabliczki z Enkomi datowanej na około 1500 rok p.n.e., leży obok inskrypcji w sylabariuszu cypryjskim i kopii brązowej tablicy z Idalionu, której oryginał znajduje się w Bibliotece Narodowej w Paryżu. Pochodzi z początku V wieku p.n.e. i zapisuje umowę, w której król Stasikypros i miasto Idalion obiecali ziemię lub pieniądze lekarzowi Onasilosowi i jego braciom za bezpłatne leczenie rannych na wojnie. Sala 12 opowiada historię cypryjskiego górnictwa i wytopu miedzi, aż po miedzianą sztabę ważącą około 39 kilogramów, używaną w starożytnym handlu wyspy.

Około dziesięciu minut spacerem, w obrębie murów, przy ulicy Ippokratous 15 do 17 w dzielnicy Laiki Geitonia, Miejskie Muzeum Leventisa opowiada historię samej Nikozji, od starożytności przez okres bizantyjski, frankijski, wenecki, osmański i brytyjski aż po Republikę Cypryjską i dzisiejsze miasto. Zostało otwarte w kwietniu 1989 roku, a w 1991 roku zdobyło Europejską Nagrodę Muzeum Roku. Wstęp jest bezpłatny, muzeum jest otwarte od wtorku do niedzieli w godzinach od 10:00 do 16:30, a w poniedziałki i święta jest zamknięte.

Muzeum Cypryjskie jest otwarte od wtorku do piątku w godzinach od 08:00 do 18:00, w sobotę od 09:00 do 17:00 i w niedzielę od 10:00 do 13:00, w pierwszą środę każdego miesiąca do 20:00, a w poniedziałki jest zamknięte. Wstęp jest bezpłatny. Niezależnie od tego, czy planujesz krótką wizytę, czy myślisz o tym, by Cypr stał się Twoim domem, te spojrzenia w przeszłość dają głębokie poczucie więzi z trwałym dziedzictwem wyspy. Jeśli zdecydujesz się przedłużyć pobyt, nasza pomoc w relokacji ułatwi Ci zmianę, abyś mógł w swoim tempie odkrywać liczne historyczne skarby Cypru.